ایراد سخنرانی خیر مقدم رئیس جمهور حین محفل غذای شبء جلسه عالی شعورها [fr]

PNG

پاریس، دوشنبه 20 جولای 2015 مطابق به 29 سرطان 1394

خانمان و آقایان. می خواهم به شما که در اینجا نمایندگان قوت های روحی و معنوی هستید، مراتب مسرت تام خودرا در امر پذیرایی تان در کاخ اِلیزه در پاریس اظهار بدارم. می خواستیم یک نشستی باشد در چوکات آمادگی برای کنفرانس اقلیم و آنطوریکه خود می دانید، در ماه دسامبر آینده برگزار خواهد شد.

از نیکولا هیولو که ابتکار چنین اجماعی تا حدی بکر را بدست گرفت، تشکر می نمایم. یعنی نیت خواستن اینکه جمع مذاهب، شخصیت ها و تمام قوت های روحی و معنوی – بعضی شان را فراموش کردیم – بتوانند اینجا گردهم آیند تا بخصوص فردا قادر شوند که پیامی به جهانیان بفرستند. بدون اشتراک شما، هیچ چیزی امکان پذیر نمی بود. می توانیم روح را احضار نماییم، اما اولاً بایستی این روح در اشخاص تجلی نماید. می خواهم در اینجا از بسیج شدن شما در مسیر هدفی که بخود تعیین نموده ایم، یعنی محافظت بهتر از سیاره ما، ابراز سپاسگزاری عمیق نمایم.

این رویداد که در روال رویدادهای قبلی و آینده بوقوع می پیوندد، آگاهی یابی، درک و نیز عزم جمعی جهت موَثر واقع شدن برای اینکه سران دول و حکومت ها زمان فرارسیدن فُرصت معین در ماه دسامبر امسال بتوانند خود مسئولیت هایشان را عهده دار شوند، تأیید می کند. در هفته ای بخصوص باریک و حساسی قرار داریم، بخاطریکه همین حالا یک جلسهء مهم وزرا برای آماده ساختن نتایج مذاکره دربارهء اقلیم جریان دارد.

من نیز می دانم که در تمام جهان – و شما اکثراً در ابتکار آن سهیم هستید – جلساتی برای معلومات دهی، پخش و بسیج ساختن جمع نظریات مردم دایر می گردد. در این وحله، خاصتاً ادیان، قوت های معنوی و فیلسوفان مفید تمام می شوند. دانشمندان واضحاً کارشناسی خویش را بکار می اندازند و در اینجا می خواهم به انجمن بزرگ علمی "ژی.ای.اُ.سی" درود بفرستم که بازتاب دهندهء مشاهدات و فرافکنی های متأثر کننده ای از اوضاع آیندهء سیاره ما، در صورتیکه هیچ عملی برای محافظت اش صورت نگیرد، می باشد.

اگر کارشناسان هستند و اگر دانشمندان هستند، فراسوی دانش و علم باید شعور جا داشته باشد. و امر مذکور، فحواء این جلسه عالی را که فردا برگزار شده و گردآورندهء شخصیت ها و مقامات آمده از اطراف و اکناف دنیا می باشد، تشکیل می دهد. پیامی که باید فرستاده شود – در این عرصه بالای شما اعتماد دارم – مبنی به اینست که شما به آنچه عمیقاً در هر یک ما وجود دارد، یعنی واقعاً لحظه ای که ما را ارج می دهد، والاتر از فهم واقع می گردد و ما را وامی دارد تا فراتر از زندگی منحصر به خودمان بنگریم، مراجعه نمایید.

اقدام شما، تعاملات اقلیم را در یگانه سطح قابل انتظار آن قرار می دهد، یعنی در محک اخلاق، اصول معنویت، تمدن و طرز زندگی که در ارتقای آن باید کوشا باشیم تا به کودکان ما و نسل های آینده یک جهان قابل زیست به میراث بگذاریم. در آغاز سال جاری به فیلیپین رفتم، زیرا می خواستم همبستگی ما را با این کشوری که قربانی مصیبت های طبیعی شده بود، اظهار بدارم. این فاجعه ها، شرایط زیست و حیات را در بعضی از جزایر فیلیپین عمیقاً دگرگون ساخته است. در آن سفر، اسقف اعظم بارتولومهِ و سناتور خانم لوگاردا بمنظور حضور هر چه نزدیکتر با قربانیان تغییر اقلیم مرا مشایعت نمودند. جهت بسیج ساختن حکومت ها و دید نظرات مردم، با رئیس جمهور کشور فیلیپین "فراخوان مانیل" را اعلام و صادر نمودیم.

نمیدانم فراخوان ما تا هنوز به گوش شنوأی رسیده، ولی شما آنرا اخذ نموده و شنیدید و امروز به آن پاسخ می دهید. تلاش شما، هر مسئول اجتماعی و هر هیئت کنفرانس اقلیم در پاریس (کوپ 21 - COP21 ) را به معنی و مفهوم آنچه انجام خواهد داد، وا به تعمق و تنفکر می دارد. نه محض به اشتراک در مذاکره ای مانند گفتمان های دیگر، نه در جستجوی توافقی که تقلا ورزیده می شود تا در بخش زراعت و انرژی بدست آید. نخیر ! آنچه را که ما باید در کنفرانس پاریس مدنظر گیرم خیلی بیشتر از موضوعات ساحات سکتوری و موردی می باشد ؛ محتوای آن، آیندهء جهان است.

بخشنامهء پاپ فرانسوآ تحت عنوان "رحمت به تو"، فراتر از حلقهء معتقدین، انعکاس عظیمی داشت. متن بخشنامه متذکره عملاً از ما می طلبد تا در نحوهء زندگی مان هر آنچه را که قابل برداشت نبوده و دوام ندارد، زیر سوال آوریم. می دانم که ادیان دیگر جهان در فعالیت های به نفع محیط زیست و اقلیم مستقیماً دست اندر کار اند. شما خودتان از کشورهای با فرهنگ های خیلی متفاوت تشریف آورده اید و با وجود این، والاتر از عقاید، انساب، نمایه های عملی زندگی، حساسیت ها و فلسفه های تان با هم جمع می شوید و مانند اعضأی خانوادهء بشری یکجا جهت دست بکار شدن، صدا بُلند می نمایید.

موَفقیت کنفرانس دربارهء اقلیم باید پیروزی همه زنان و مردانی باشد که می خواهند یکجا زندگی نمایند و به زیبا ترین عنصری که در شعور انسان، یعنی مفهوم سرنوشت اش، هم معنی آنچه را که به بازماندگان خود بمیراث می گذارند و همچنان به نفع نسل های آینده نشانی اهدآ می کنند، مراجعه می نمایند. اگر کنفرانس پاریس به پیروزی نائل آید، این نشان و اثر محو نخواهد شد.

تشکر

تاریخ نشر 24/08/2015

قسمت بالایی صفحه