نُطق رئیس جمهور دربارهء تساوی جنسیتی – 27 سپتامبر 2015 مصادف 5 میزان 1394 [fr]

آقای رئیس جمهور جمهوری خلق چین،
خانم، نمایندهء کمیسیون امور زنان سازمان ملل متحد،
خانمان،
آقایان،

در کلام نخست، از ابتکار رئیس جمهور، کزی جینپینگ و سرمنشی عمومی جهت برگزاری این نشست عالی اظهار قدردانی می نمایم. 20 سال قبل، کنفرانسی در بیجینگ نوید روحیهء جدیدی را در جهان تجلی داد. پیشرفت های قابل ملاحظه ای در راستا صورت پذیرفت و در زمینه، اینجا شما نمونه های متعددی از خود تبارز دادید. ولی با گذشت 20 سال، هنوز 65 میلیون دختر جوان محروم از نظام تعلیمی اند ؛ %80 قربانیان تجارت خرید و فروش انسان ها را زنان تشکیل می دهند و از هر 3 خانم یک تن مورد خشونت های جسمی و جنسی قرار می گیرد. اینست عواقب این پدیده ای که ما را متأثر و غمگین ساخته، اما مُهر صحه ای می گذارد بر ابتکار جدید ما در این معضل.

ما چه باید کنیم و کدام اهدافی را برای خود تعیین نماییم ؟ در گام نخست، ارتقای جایگاه زنان، زیرا این مأمول شانسی است برای انکشاف و مسئلهء ارتقای جایگاه زنان در آجندای بعد از 2015 جهت توسعهء پایدار تسجیل یافته است. آن تعامل عبارت است از زمینه سازی برای رفتن آزادانه تمامی دختران جوان جهان به مکتب، دسترسی شان به شغل و حرفه، توانمند شدن خانمان نیز بحیث بنیان گذاران کمپنی ها و بدین ذریعه، رسآیی شان در مسیر خودکفآیی و استقلالیت در زندگی – داشتن هر چه بیشتر زنان تعلیم یافته و مسلکی، فعال و توانا در پیروزی، برای انکشاف جهان یک شانس محسوب می شود.

کوشش در ارتقای جایگاه زنان در راستای صلح، هدف یا گام دوم می باشد. 15 سال قبل، شورای امنیت سازمان ملل، قطعنامهء 1325 مبنی به تأثیرات بیحد و حصر درگیری های مسلحانه بر زنان را تصویب نمود. متأسفانه، طی ماه های اخیر یک تصویر وحشتناکی از آن داریم. در سوریه، این زنان هستند که بدترین وحشیگری رژم برحال و همچنان گروه دولت اسلامی موسوم به "داعش" را متحمل می شوند. تجاوزات جنسی، ازدواج های بزور، خود فروشی، بخصوص در مناطقی که زیر سلطهء "داعش" قرار دارد، به امور یومیه مبدل گردیده است. در غرب قارهء افریقا، "بوکوحرام" دختران جوان را اختطاف می کند ؛ خشونت جنسی را چون سلاح جنگ بکار می برد و حتی در کَمپ های مهاجرین می بینیم که زنان و کودکان خاصتاً آسیب پذیر اند. باید خودرا بسیج سازیم و آن امریست که در جریان همین مجمع عمومی جهت تقویهء امکانات و ابزار کمیشنری عالی در امور پناهندگان، دریافت راه حلی به آنچه در کشور سوریه می گذرد و امداد به ممالک غرب قارهء افریقا برای مبارزه علیه دهشت افگنی، انجام می دهیم – بخاطریکه انقطاع جنگ به معنی گذاشتن نقطه پایان به درد و عذاب زنان است. تقلا در ارتقای جایگاه زنان هم دست اندرکار شدن برای کرهء زمین است. می دانید که بزودی در پاریس کنفرانسی دربارهء اقلیم دایر می گردد و ما از قبل توانستیم بنگریم که بی عدالتی های اقلیمی، هنوز بیشتر نابرابری ها را قوت بخشیده، بیجا شدن ها، پناه جویی ها و کتله های پناهندگان را خلق کرده است.

ما نیز مشاهده کردیم که این زنان هستند که جهت یافتن راه حل های در مقابل دمای هواء و اقلیم و در امر حفاظت از محیط زیست، بیشتر قادر به ایفای نقشی می باشند. به همین دلیل، خواهم طلبید تا از قسمت سهم مالی تفویض شده در کنفرانس پاریس، حق اولویت به پروژه های پیشنهادی خانمان داده شود.

هدف نهایی، تلاش در راستای ارتقای جایگاه زنان است، زیرا داخل اقدام و عمل شدن برای اعادهء حیثیت و وقار مردان و زنان است. هکذأ، جهت از بین بردن تمامی انواع و اشکال تبعیض علیه زنان، صدا بُلند می کنم تا یک میثاقی در مسئله یادشده، آذین تصویب جهانی یافته و عقد گردد.

امروز، بیش از 200 میلیون زن از دسترسی به تدابیر جلوگیری از حاملگی محروم بوده و تعداد کثیر شان هم قربانی معلول شدن جنسی هستند. اینرا به منظور مداخله در مسائل و سوالات شاید فرهنگی و مذهبی نمی گویم. بل، موضوع مذکور را اظهار می دارم، زیرا اجازه دادن به خانمان در انتخاب آزادانه تعداد اولادهای شان، یک حق بنیادی می باشد.

ولی اگر ما می خواهیم که اهداف فوق الذکر برای جامعه جهانی، جامه واقعی شعار الزامی برتن کند ؛ اگر می خواهیم که این اهداف بثمر رسد، یک شیوهء عملکرد وجود دارد : صعود هر چه بیشتر زنان به رأس مسئولیت های کشورهای که خود تشکیل دهندهء جامعه بین المللی اند و تأمین تساوی جنسیت در همه سطوح اداره و سیاست. اگر در این عرصه مثالی ارائه داده بتوانم : در فرانسه، در حکومتی که برگزیده ام، تعداد زنان بیشتر از مردان است.

JPEG

تاریخ نشر 01/10/2015

قسمت بالایی صفحه